madame pitou tikt stukjes

Knulletjes voor de Deur

‘Wanneer is het weer feest? Wij hebben wel zin in feest’. Voor de deur stonden drie knulletjes, trapsgewijs in grootte naast elkaar. Modderknietjes, kaplaarsjes en rode wangen met wat vegen snot van het buitenspelen. Ze kwamen om een ‘heitje voor een karwijtje’ vragen. Daar hadden we op zich best een boel van: een enorme berg snoeiafval voor in de heg. Kruipdoor-sluipdoor van de egels en vogeltjes. Maar we hadden B&B bezoek en geen tijd om het te begeleiden. Dus het kon niet. Voordat ze afdropen bleek er nog één laatste troef, het feest waar het stel wel zin in had. Wat ze daarmee bedoelden was een samenzijn ergens eind afgelopen zomer in onze Pitouten-tuin. De aanschuiftafel met een grote pan soep, waar de vaders en de moeders uit de buurt met elkaar konden kletsen. En voor de kinderen een vuur met broodjes op stokken om te bakken. Uitgesjouwd met stronken hout voor nog meer vuur, rozig geworden van de klok die stilletjes voorbij bedtijd was geschoven, werden ze landerig. Kibbelen en huilen van de moe. Ik besloot voor te gaan lezen uit ‘de Brief voor de Koning’. Die ken ik zo goed dat ik, als het grut onrustig wordt, over het randje kan kijken en fluisterend een extra dot spannend kan doen. Daar zaten ze, met z’n allen op het grote bed in ons houten huisje, ademloos te luisteren. Dikke knuffels en ‘ ik wil ook volgende keer’ kwam er bij het afscheid, toen ze dan echt, echt naar bed moesten. Het was al donker. ‘ Als het weer boven de 10 graden is en droog’ beloofde ik de knulletjes voor de deur. ‘ Dat is bijna’ riepen ze blij. Precies, knikte ik vertederd, wetend wat me te doen stond. Iedere dag Mme Pitou's plaatjes en verhaaltjes met een persoonlijk appje ontvangen? Geef dan aan ons je 06-nummer door. Als je dit onder vermelding van 'Plaatjesmeisje'doet, verwelkomen wij je met een Poste- Pitou- abonnement. Elke dag een kadootje voor jezelf, want het kost niks.